PULP, dat zijn Laura en Roos. Maar sinds kort verwelkomen we ook een gastbijdrager. Fien kreeg onlangs een hele stapel boeken en een resem aan boekentips cadeau. Die tips zijn een wederkerige vriendendienst, want als er één iets is dat Fien graag doet, dan is het boekentips geven. En waar kunnen boekentips beter terechtkomen dan op PULP? Fien neemt je de komende nieuwsbrieven mee in haar politieke boekenkast (en ook een beetje daarbuiten).
Onlangs vierde ik mijn zevenentwintigste verjaardag. Lekker confronterend in een wereld wiens orde davert op haar grondvesten. De Europese vrede waar ik nog in geloofde toen ik zeventien was, voelt nu aan als een bevreemdend, nostalgisch sprookje. Voordeel van zeventwintig worden is wel dat je jezelf doorheen de jaren beter leert kennen en je kan omringen met vrienden, die hoe meer tijd je met elkaar doorbrengt, doorheen alle dolle avonturen der volwassen worden, jou ook beter leren kennen zoals niemand anders kan.
Een van mijn vrienden huurt een kamer op de bovenverdieping van een voormalige doe-het-zelf-winkel. Er is een keuken, tuin op een dakterras en genoeg kamers om er samen te wonen met drie mensen en een gezin. Beneden is de oude toonzaal omgevormd tot cinemazaal, yogastudio, fietsatelier en wekelijkse volkskeuken. De realiteit om er dagelijks te leven is een minder romantische utopie dan die je je op het eerste gezicht zou verbeelden, maar de plek biedt wel een open ruimte in verbinding met een volksbuurt. De toonzaal beneden in het gebouw is nodig. Om uit te wisselen, samen op adem te komen en om te dromen.
De cinemazaal toont momenteel maandelijks Palestijnse documentaires en kortfilms van internationale regisseurs. Uit de nood om niet eenzaam naar huis terug te keren, overweldigd door alle informatie over de genocidaire staat van de wereld vandaag, werd voorgesteld een boekenclub te organiseren na de film. De eerste editie, waar ze Umberto Eco’s *How to spot a facist, samen lazen, was zo’n succes dat de vriend ons een bericht stuurde. Of iemand nog andere essays of korte politieke boeken aanraadde om samen te kunnen lezen? “Hold my beer” zei ik en ik stuurde hun prompt volgende foto nadat ik mijn boekenkast had gefilterd op titels die ook maar iets met politiek te maken hebben:
De tips werden met zoveel enthousiasme ontvangen, dat mijn vrienden er het potentieel van een nieuwe, kleine, politieke bibliotheek in zagen. Mensen boeken aanraden is een van mijn vele hobby’s, evenals ongevraagd advies geven.
Een andere vriend zag daar niets meer of minder dan een teken in met mijn verjaardag in aantocht en mobiliseerde de genodigden op het winterse diner om me een boek cadeau te doen, samen met hun persoonlijke top drie aan de binnenkant geschreven. Een cadeau zo charmant, ik kon me niet beter wensen. De bibliotheek laat nog even op zich wachten, maar ik grapte dat ik intussen wel een bijdrage aan PULP kon doen. En zo geschiedde.
Ik bevind me momenteel in een zoektocht naar een passende job, gelijkaardig aan de zoektocht waaruit deze boekenblog ooit geboren werd. Bij deze vormt deze bijdrage een welkome afwisseling tussen de sollicitaties en feedbackgesprekken, tussen hoop en wanhoop, in hoeverre de staat van de wereld al dan niet mijn eigen toekomst weerspiegelt. Me gelukkig prijzend door zulke warmte, vrienden en boeken omringd, laat me voor het nieuwe jaar dan maar terug met hoop beginnen.
Een reactie achterlaten