Is het omdat we allebei vrouwen zijn? Of allebei wel graag mee zijn met de wereld, hoe die in elkaar zit en waarom? Hoe dan ook, Laura en Roos kunnen allebei wel af en toe een feministisch boek smaken. We zouden een lijstje kunnen geven van de feministische boeken die we zeker de moeite vinden, maar daar zijn betere platformen voor (zie onder andere de leeslijst van Rosa vzw).
Wij, bij PULP, zijn er echter van overtuigd dat er verschillende soorten feministische literatuur is. We hebben onze eigen feministische boeken onderverdeeld in twee categorieën (we houden van lijstjes en orde, valt het op?).
De vocale feministische literatuur
Het zijn zo van die boeken die in elke kwaliteitsvolle boekenwinkel liggen en waarvan iedereen weet: dit, dit is feministische literatuur. De auteur is uitgesproken, gedreven en meeslepend. Denk bv. aan Leslie Kern, die vooral schrijft over de snijlijn tussen feminisme en ruimte. Het boek ‘Feminist city: a field guide’ is zowat een leidraad vol betogen en argumenten over de relevantie en nood van feminisme in de stad. Klaar voor gebruik bij je volgende keukentafelgesprekken. Al vraagt het soms wel wat voorkennis om haar betoog te kunnen volgen. Een vocaal feministisch boek hoeft niet hoogdrempelig te zijn. Soms is het ook zeer toegankelijk. ‘Waarom we allemaal feminist moeten zijn’ van Chimamanda Ngozi Adichie (echt, lees die vrouw!) is een kort essay dat op een behapbare en toegankelijke manier uitlegt, tja, waarom we allemaal feminist zouden moeten zijn. Je kan het ook voorlezen, aan je oma bijvoorbeeld. Om er dan samen over te praten en te reflecteren over vrouwen door de tijd heen. Nu denk je waarschijnlijk: zijn al die vocale feministische boeken dan non-fictie? Wel, nee, ook fictie boeken kunnen zeer vocaal feministisch zijn. Denk bijvoorbeeld aan ‘Borsten en eitjes’ van Mieko Kawakami. Het is een coming of age verhaal over ouderschap met een zeer feministische kant. De gedachten van het hoofdpersonage over zich voortplanten of niet zouden zo voer kunnen zijn voor een grondig feministisch debat.
Persoonlijk vinden we de volgende auteurs zeker ook de moeite: Toni Morrison, Simone De Beauvoir (laat je niet afschrikken door het feit dat deze boeken al wat leeftijd hebben), bell hooks en Audre Lord.
De verborgen feministische literatuur
En dan heb je de verborgen feministische literatuur. Zo van die auteurs die je leest, en terwijl je leest heb je door: wauw, maar dat is nu eens echt een feministisch interessante insteek. Of de auteur het echt zo bedoelde, of wij dit er in lezen, doet er misschien niet echt toe. Zo heb je ‘Wat ze zeiden’ van Miriam Toews. Gebaseerd op waargebeurde feiten: in een streng mennonitische geloofsgemeenschap komen ze er achter dat enkele vrouwen ‘s nachts systematisch verkracht werden door mannen uit de gemeenschap onder verdoving. Zogezegd was dit ‘iets van de duivel’. Enkele vrouwen zitten samen en moeten beslissen: vluchten, vechten of vergeven. Ze kunnen niet lezen of schrijven en vragen aan een man die ze vertrouwen of hij verslag wil nemen. Alhoewel je vooral meegesleept wordt door het verhaal zelf, is dit boek zo sterk op vlak van de vrouwelijke personages. De meningen dat ze vormen, de keuzes dat ze maken, de manier waarop ze elkaar ondersteunen. Prachtig feministisch!
Een andere parel op dit gebied is de Ingrid Barrøy – reeks van Roy Jacobsen. Deze reeks speelt zich af op het afgelegen, gure Noorse eiland Barrøy, waar Ingrid met haar gezin woont. De boeken zijn moeilijk onder één thema samen te vatten, maar wat in elk boek centraal staat is de (soms moeilijke) weg naar zelfbeschikking die Ingrid aflegt. Samen met de opkomst van de moderne tijd, leert Ingrid dat niet enkel de mannen in haar familie het voor het zeggen hebben. Het resultaat is een reeks die op een subtiele manier herinnert aan hoe ver we gekomen zijn als vrouw, en hoe ver we nog te gaan hebben.
